Kjærleiken, døden og livet
“Langt der inne i sinnet, vet jeg at du drømmer om meg, og langt der inne, innerst inne, vet jeg at du elsker meg.”
12. mars 2003
Ingrun Myklebust
- Det beste med å skrive er å få ut kjenslene, dei triste, slik at ein slepp å bere på så mykje.
Kjærleiksdiktet er skrive av Anne Stine Skoge (10) og utgjer berre ein liten del av repertoaret til den unge diktaren. Dikta er nedskrivne på ruta, blankt eller linjert papir, alt etter kva som er for hand når den rare kjensla kjem som gjer at ho berre må skrive.
- Eg ventar på denne kjensla. Ein gong prøvde eg å skrive utan at ho var der, då blei det ikkje så veldig fint, det vart ikkje skikkeleg rim og rytme og tonen blei feil, forklarer Anne Stine.
Interessa kom alt for fleire år sidan:
- Eg skreiv nokre dikt då eg var 7 år, men dei er ikkje fine. Eg skreiv alltid at ting blei bra på slutten då, seier ho. Slik er det ikkje no. Fjørå-jenta er ikkje redd for å ta opp djupe tema, som i

LIVET GÅR OG GÅR

Livet går og går
men det går bare framover,
men hvorfor ikke bakover?
Det er så mange
ting jeg ikke fikk gjort.

I diktet «Det er ikke lenge til jeg skal dø» skildrar forfattaren overgangen mellom liv og død. Ho har allereie opplevd at fleire familiemedlemmar har døydd, og dette har prega delar av dikta.
- Før tenkte eg berre svart når eg såg for meg døden, no ser eg det som å gå over ei bru, bli født på ny og kome til himmelen. Det er betre å tenkje på dette, seier Anne Stine.
- Det beste med å skrive er å få ut kjenslene, dei triste, slik at ein slepp å bere på så mykje.

KOM Å BLI MED MEG

Kom å bli med meg til rike
sa en engel som aldri smilte.
Hvorfor smiler du aldri da?
Svaret kommer alltid innenfra.

Eit av dei nyaste dikta er «Se om du klarer det». Dette vart laga for vel ei veke sidan, og når ho skreiv dette, tenkte ho på korleis folk klarer livet.

SE OM DU KLARER

Se om du klarer å nå målet.
Se om du klarer å balansere.
Se om du klarer å stå på strået.
Til du evig når målet.

Jenta med alle orda driv også med svært mykje anna enn å skrive. Kvar dag leiker ho med bestevenninna Yvonne som bur like nede i bakken.
- Vi leikar at vi er hestar, og då brukar vi to pinnar framfor oss som vi spring med. Vi finn opp mange ting, mellom anna festar vi av og til blekkboksar til pinnen og leikar at det er hesteskor, smiler Anne Stine.
Men ho ber på ein draum som ikkje vert gløymd sjølv om livet mest består av lekser og leik:
- Draumen er å sitje på ein liten stol og skrive bøker som eg skal gi ut, og kanskje bli så berømt som Inger Hagerup, seier diktarjenta.