Galskap eit viktig element
- Det er galskap. Men slik tenkte mange også då nokon ville setje i gang og byggje kraftverk inne i fjella her. Også då var det nokre galne sjeler som hadde mot.
28. mai 2003
Tekst: Randi Flø
Foto: Ingrun Myklebust
Planane i Tafjord fikk stor merksemd frå media. I trappa ned mot Zakariasdemninga ser vi Marianne Heske (t.v.(, Eli Synnevåg og Kjetil Trædal Thorsen
Det sa Arthur Buchardt då Hotell Tafjord og Galerie Tafjord vart presentert for pressa i Tafjord sist måndag.
Han var sikker på at dei to prosjekta som heng nøye saman, vil kome på kartet på høgde med det skeive tårnet i Piza, Pompidou-senteret i Paris og biblioteket i Alexandria.
Han fortalde at det var for om lag to år sidan at Marianne Heske sa til han at Norddal kommune hadde ei hotelltomt nede ved fjorden. Då tok dei til å leike seg med tankar og idear, og det enda opp med eit hotell oppe på demininga av Zakaraisdammen, saman med glasbjelken.
- Eg trur dei fleste tenner på denne ideen, og her er det snakk om å tenne. Dette er ikkje for vanlege pakketuristar, men folk som er spesielt engasjerte i natur, kultur og arkitektur. Det er eksotisk og dramatisk, det skal vi selje og ta godt betalt for, sa Buchardt.
Prislappen for hotellet ville han ikkje ut med, men sa at det vil koste nokre titals millionar. Håpet er byggestart neste sommar og ferdigstilling i 2005, gjerne 7. juni.
Buchardt hadde dessutan ikkje noko krav til vegen opp til dammen, han syntest den allereie er litt for fin, fordi den skal vere ein del av attraksjonen. Buchardt viste til at grunnmuren for hotellet allereie er der og kalla det for parasittarkitektur.

Snøhetta
Det er arkitektfirmaet Snøhetta som har arbeidet med både glasbjelken og hotellet.
– Det er mange tekniske utfordringar, men den aller største så langt er å få publikumsaksept for galskapen, sa direktør i Snøhetta, Kjetil Trædal Thorsen.
Arkitekt Eli Synnevåg fortalde om arbeidet frå starten og korleis det har utvikla seg. Det starta med Galerie Tafjord.
Ho skildra Tafjord som ei isolert bygd langt inne i fjorden med storslagne omgjevnader. Då ho kom dit for første gong i 2001, vart ho bergteken av plassen og sa at dette er nokon av det vakraste i Norge med den sterke naturen og Tafjordfjella i bak-
grunnen med sin styrke. Det er tre tema som skal gå att: Kraft, katastrofe og kunst.
Ho kalla samansetninga av glasbjelken og hotellet for eit lykkeleg ekteskap. Siste utkast er at bjelken og hotellet skal ha felles foaje og lobby, for praktiske funksjonar som repsepsjon og sal. Inngangen blir på plan med vegen slik han er i dag, sjølve utstillingslokala i bjelken blir liggande fem etasjar under. Hotellet blir løfta over demninga slik at ein kan gå under.
– Som arkitekt er dette eit spennande prosjekt å jobbe med. Eg håper ein gong å kunne reise hit og bu på det rommet, sa ho og peika på eit rom på skissen.
– Det er ikkje storleiken det kjem an på, men kjensla, her er det mykje kjensler, avslutta Synnevåg.
Skredsenter
Astor Furseth fortalde om arbeidet med å få til eit skredsenter, som har pågått i fleire år. Han viste til Tafjordulykka i 1934 og kunne dessutan fortelje at sjølve Tafjordbygda ligg på eit 3.000 år gammalt skred. Først var tanken å leggje eit slikt senter nede ved fjorden. Han trekte fram at Tafjord dei siste hundre åra har vore prega av nyvinningar, at fjella er fylte med høgteknologi i samband med kraftproduksjon. Då den 95 meter høge demninga vart bygd i 1967, var det ei ingeniørbragd, og demninga er framleis den nest største i Europa.
– Glasbjelken var noko vi aldri kunne førestille oss i vår villaste fantasi då vi tok til å arbeide med skredsenteret, sa Furseth.

Arbeidsplassar
Ole Bjørn Alvestad frå Tafjord Kraft grunnga deira engasjement i prosjektet med at dei er interesserte i å skape aktivitet i Tafjord og gjerne alternative arbeidsplassar.
– Og så har også vi lyst til å vere litt galne, la han til.