Produserer framleis
10. desember 2003
Ingrun Myklebust
skapet om å kutte i aktivitør-
stillingane i kommunen har fått blikka til dei eldre til å bli ein tanke skarpare, og samtalen rundt bordet i arbeidsstova til å ta ei ny vending. Dei ser at assistenten som fungerer som aktivitør knapt klarer å kome rundt for å hjelpe alle som treng assistanse. Når ei 100 prosent stilling (som opphavleg var 150 prosent) skal dekkjast opp av ei halv stilling, blir det slik, forklarer Renata Ytterli. Ho har brukt å fordele assistentstillinga si både rundt omkring på romma og i arbeidsstova, men sjukmeldingar gjer at ho akkurat no brukar alle krefter på å halde arbeidsstova i gang. Etter budsjettplanen til formannskapet
skal ei halv aktivitørstilling vekk frå Valldal trygde- og sjukeheim, og ei 30 prosent stilling vekk frå Aldersbustad-
ane i Eidsdal. Bebuarane i Valldal klarer ikkje heilt å sjå føre seg korleis ei eventuell nedbemanning vil bli. Av-
delingsleiar Marit Øvrevoll er tydeleg på kva arbeidsstova har å seie. Dette har ho tidlegare formidla til politikarane:
– Vi må ha arbeidsstova, viss ikkje må vi tilsetje fleire i pleie. Dersom bebuarane ikkje er her, har dei ikkje noko å ta seg til. Når dei vert sitjande utan å gjere noko, får dei smerter. Det å bli aktivisert får tankane vekk, seier ho. Renata Ytterli legg til at det er ikkje nok å setje ting inn på romma som dei eldre kan halde på med, dei må ha hjelp til å gjere ting.
Ut og ned med forslaget
Arbeidsstova er staden der bygdefolk gjerne kjem inn og tek seg ein prat med dei som bur på heimen. Det er dagleg høgtlesing av aviser i arbeidsstova.
Måndag og onsdag er det frukostgruppe rundt langbordet, der sjukeheimsbebuarar som klarer å smørje mat sjølve får ta del. Her vert det høve til å velje pålegg, noko som ikkje er vanleg til dagleg. Måndagar er to elevar frå ungdomsskulen på arbeidstrening her.
– Det er så positivt berre det å sjå dei! vert det sagt rundt bordet. To gongar i veka er det trakketrim etter musikk.
– Å trimme for ein på deira alder har same konsekvens som ein joggetur for ein yngre person, forklarer Marit Øvrevoll.
I sommar var arbeidsstova stengt for første gong. Då vart det travle dagar for dei som jobba innan pleie. Det vart heller ikkje arrangert bussturar i sommar som tidlegare år, på grunn av for lita bemanning.
– Slike turar lever ein på lenge, fortel Johanne Linge, ei av dei ivrige damene som alltid finn vegen til arbeidsstova. Marit Øvrevoll meiner at det heile er snakk om livskvalitet.
Mangeårig bebuar Klara Hoel seier ho aldri har sett politikarar på arbeidsstova.
– Ut og ned med forslaget om å kutte aktiviteten på arbeids-
stova, seier ho bestemt. Ho kan ikkje forstå at det dei gjer der fører til noko tap. Om dei lagar eit par gryteklutar til seg sjølve, betaler dei for materialen.
Inntekta av det dei lagar til utlodning går tilbake til trivsels-
kassa som arbeidsstova har, etter at materialbruken er dekka. Klara Hoel brukar arbeidsstova aktivt, og er der alle dagar frå morgonen av fram til klokka 13.00.
Minst eitt møte
Denne dagen fekk arbeidsstova merksemd frå fleire kantar. Nelly Ytterli kom med 3.000 kroner frå Fjørå Helselag, der halvparten er øyremerkte blomster og materiell før jul, og andre halvpart til materiell i året som kjem. Også Eidsdal Helselag ga 1.000 kroner til blomster før jul. Nelly Ytterli fortel at bygdekvinnelaget alltid har første møte etter jul på alders-
heimen. Dette har bebuarane sett stor pris på, og ho synest det er ein ide at alle lag og organisa-
sjonar kunne legge minst eitt møte til aldersinstitusjonane i året, slik at det blir meir kontakt mellom bygda og dei som bur der.