Flytebryggje med kraft og kloakk
Flytebryggjer med tilgang til straum og handtering av kloakk og spillvatn kan bli ilandstigingsbryggje for cruisepassasjerar.

14. oktober 2010
Sissel Tiril Rem

To hundre meter pontong gjev 400 meter kai når to skip ligg til same flytebryggje. Illustrasjon: Fjord Pontoon Norway AS
Før formannskapsmøtet måndag var styreleiar Johan Fredrik Aasen og administrerande direktør Aslak Lefdal frå Fjord Pontoon Norway AS invitert for å presentere ein ny type flytebryggjer. Bryggjene som erstattar vanlege betongkaier, er bygde som båtskrog og rommar fleire funksjonar som selskapet meiner reiarlaga etterspør i større grad.

Johan Fredrik Aasen viste til fleire fordelar som flytebryggjene har. Cruiseskipa kan leggje til kai slik at slepebåtar ikkje er naudsynte. Ei åtte meter lang bru knyter flytebryggja til land. Fire bussar kan stå på flytebryggja på same tid. Pontongen er bygt som eit skrog som har 15 års intervall for service. Han viste òg til at flytebryggja kan flyttast på 24 timar om til dømes flodbølgje-alarmen skulle gå.
Johan Fredrik Aasen var òg oppteken av at det stadig kjem strengare miljøkrav. Han viste til to hamner på vestkysten av USA der det no er krav om at cruiseskipa koplar ut dieselmotorane og straks koplar om til straum.

– Cruiseskip treng enorme mengder energi. På ti timar brukar dei 40.000 kilowattimar, like mykje som to einebustader brukar på eitt år.
Han sa òg at reiarlaga i større grad krev tilgang på straum og vatn, handtering av kloakk og spillvatn, enkel tilgang og parkeringsplassar for bussar. Han viste òg til verdsarvstatusen og naturvernorganisasjonar som krev redusert utslepp av CO2.
Representantane frå Fjord Pontoon Norway sa elles at flytebryggjer krev mindre opparbeiding av landområdet og gjev lågare kostnader per løpemeter kai. Pontongen som inneheld eit komplett reinseanlegg for kloakk, kan òg nyttast til å handtere kloakk frå bustader på land.
Varaordførar Viktor Valdal viste til planane om til saman tre cruisehamner i Stranda og ei i Rauma, og lurte på om representantane visste noko om marknaden for fleire ilandstigingsbryggjer.

– Det er ingen tvil om at marknaden er stor. Ikkje minst er det fleire båtar enn det er plass til, som vil til Geiranger. I løpet av ein toårsperiode burde ein kunne få 20-30 anløp, meinte Johan Fredrik Aasen.
Til Storfjordnytt seier Bjørn Inge Ruset at det har vore ei tverrpolitisk interesse for iland-stigingsbrygger i kommunen.
– Eg har slite med å finne ein realistisk modell for dette anten bryggja skulle liggje i Eidsdal eller Valldal. Det er ei omfatt-ande investering, men desse bryggjene er mobile og kan stette fleire behov.
– Er det klart at cruisetrafikk er ynskeleg her?
– Eg har oppfatta at det er interesse for det. Ein vesentleg potensial som kan utnyttast med ei slik bryggje, er landstraumen. Når vi får kostnadene på plass, får vi sjå kor stor interessa er.